Brand!

 

Vanmorgen werd ik verrast door de mededeling dat Horizon, één van onze lokaties, uitgebreid in de Telegraaf werd genoemd. Het bleek een artikel te zijn waarin bewoners in het complex van aanleunwoningen zich kritisch uiten over de nieuwe regelgeving met betrekking tot de brandveiligheid.

Het complex waar de woningen zich bevinden, kent zeer brede gangen en er zijn enkele atria, naast kleinere open plekken. De verschillende ruimtes zijn door de bewoners gevuld met zithoekjes, boekenkasten (voor gezamenlijk gebruik), biljarttafels, creatieve uitingen zoals zelf geknutselde modellen van onder andere een molen, planten en ga zo maar door. Je kan altijd discussiëren over de manier waarop de inrichting is vormgegeven, maar hier geldt duidelijk: de bewoners hebben dit zelf gedaan en ze zijn er tevreden over. Voor het beeld: het is zeker geen uitdragerij en er is nog altijd veel open ruimte.

Niet onbelangrijk: het zijn woningen voor ouderen en, een statistisch gevolg van de vergrijzing, we worden met ons allen steeds ouder en kwetsbaarder, steeds meer ouderen zijn zo slecht ter been dat een rollator niet meer voldoende is om de tocht naar de nabijgelegen winkels te maken. Velen hebben dan ook een, door de gemeente toegewezen, scootmobiel. De woningen zijn zo opgezet dat ervoor een nis is gemaakt waar deze scootmobiel kan worden geparkeerd en worden opgeladen.

Enige maanden geleden kwam de brandweer langs voor een inspectie. Op basis van nieuwe regelgeving, werd ons duidelijk gemaakt dat alles wat mogelijk brandbaar is, uit de openbare ruimte moet worden verwijderd: zitjes, planten, boekenkasten, biljarttafels en ga zo maar door. Ook het parkeren van een scootmobiel voor de woning werd verboden.

Als mogelijke oplossing suggereerde de brandweer dat deze scootmobielen wél in de woning zelf konden worden geparkeerd en opgeladen. Los van het gegeven dat een dergelijk gevaarte nooit op deze wijze kan worden gestald, is het toch ook wel vreemd dat het brandgevaar in de woning blijkbaar, in deze wet, geen probleem is. Dat is dan het probleem van de bewoner. Voor de openbare ruimte werd in het artikel door de brandweer de suggestie gedaan dat alles wat van staal, glas of beton was, zonder probleem in de ruimte kon worden geplaatst, mits het geen belemmering was in de vluchtroute.

Kortom, er wordt geen oplossing geboden, behalve dan flauwekulsuggesties.

Deze hele aanscherping van de regelgeving zou zijn voortgekomen uit een brand in een flat in Arnhem, waar, in de hal waar de lift zich bevond, een bank was neergezet die in brand was gevlogen, aldus het artikel in de Telegraaf. Het dramatische gevolg was dat twee bewoners zouden zijn overleden. Ik herinner me dit tragische ongeval en weet zeker dat dit geen complex voor ouderen was en ook dat de ruimte waar de bank was geplaatst helemaal niet geschikt was om een bank te plaatsen. De bank was waarschijnlijk daar neergezet omdat men er blijkbaar van af wilde. De manier waarop nu door regelgeving hier op wordt ingespeeld, is helaas steeds meer tekenend voor de wijze waarop ons land wordt bestuurd: ferme taal naar aanleiding van een incident en het afdwingen van (adhoc) maatregelen en het opnieuw afschieten van een kanon om de mug te doden.

Natuurlijk wil niemand brand in een woonomgeving, zeker als hier vele kwetsbare ouderen wonen. Natuurlijk willen we dat wij en onze ouderen veilig zijn. Maar er is toch ook een balans tussen wat veilig is en hoe onze leefomgeving eruit ziet? Als die leefomgeving alleen nog bestaat uit beton, glas en staal, dan is de wereld alleen nog maar koud, zielloos en hard. Is dat de ultieme prijs van veiligheid? Of kunnen we accepteren dat het leven risico’s met zich meebrengt en dat dat ook betekent dat het soms misgaat?

Heel terecht wordt door de bewoners geklaagd dat hun leefomgeving nu heel veel te lijden heeft onder deze rigide regelgeving. Ga maar na: de openbare ruimtes zijn voortaan kaal en zonder enige levendigheid. Dat de ruimtes juist vanuit het ontwerp bedoeld zijn om tot onderling contact te komen en het complex tot een levendig geheel te maken, daar gaat de nieuwe wet volkomen aan voorbij. Bovendien, het verplaatsen van de scootmobielen, weg van de woning, betekent voor meerdere bewoners dat zij hun appartement niet meer zullen kunnen verlaten. Of we moeten het, met de gemeente, zo gaan regelen dat deze bewoners een elektrische rolstoel voor binnen gebruik krijgen en de scootmobiel, geparkeerd in een fietsenstalling, voor buiten. Heeft iemand uitgerekend wat hiervan de consequenties zijn?

Ik heb enkele weken geleden Actiz, de koepelorganisaties voor ouderenzorg, al benaderd met de vraag of er vanuit hen actie verwacht kan worden. Hier heb ik, behalve een mail dat men er zich eens in gaat verdiepen, geen reactie meer op gehad.

De brandweer reageert niet op onze mailberichten en rapportages.

En ja, er is al een dwangsom in het vooruitzicht gesteld als we niet voldoen aan de regels.