zondag 29 september 2019

Scherp aan de wind ...



Morgen is het 30 september 2019. De herfst is afgelopen week begonnen en dat was de laatste dagen goed merkbaar: de regenbuien wisselden elkaar in hoog tempo af. Ook de zon kwam nog regelmatig door, op de wijze die zo kenmerkend is voor de herfst: diepe wolkenluchten en een strakblauwe achtergrond. Als ik vanuit Gouda door het Groene Hart naar de Haarlemmermeer rij, kijk ik uit over het weidse landschap en zie ik aan de einder ofwel lichtbanen ofwel regenstralen door het wolkendek heen breken.

Het einde van het jaar nadert en de spanning neemt toch wat toe. Vorig jaar werd met een stevig financieel verlies afgesloten. Dit was voor het belangrijkste deel te wijten aan een, voor PCSOH, ongekend hoog verzuim en daarmee samenhangend de kostbare inzet van ZZP'ers. Ook is er, bij een hoog verzuim, altijd sprake van produktieverlies, zodat de terugval in het resultaat extra hard gaat.

Gelukkig hebben we dit jaar het verzuim kunnen terugdringen. Weliswaar zitten we gemiddeld over het hele jaar tot op heden nog aan de te hoge kant, maar de neerwaartse lijn is onmiskenbaar. Mijn besluit, eind 2018, om te breken met de arbodienst waar we nog maar kort mee samenwerkten en het aangaan van een nieuwe samenwerking, heeft gelukkig goed uitgepakt. Met name het langdurig verzuim hebben we nu veel beter onder controle. In augustus zagen we het verzuimcijfer voor die maand van onder de 4% en dat is echt heel erg goed. Je moet bedenken dat de landelijke trend precies de andere kant op beweegt: die lijn stijgt juist.

Het ziet er dus naar uit dat we dit jaar weer met een positief resultaat kunnen afsluiten.

Hoe belangrijk is het financieel resultaat? We hebben het toch over zorg?

Maar natuurlijk.

Afgelopen week zag ik een reportage waarin door onderzoeksjournalisten zorginstellingen werden uitgelicht waar ongekend hoge winstmarges werden behaald: van ruim 20 tot zelfs 50% op de jaaromzet. Het is mij een raadsel hoe zoiets op een aanvaardbare manier zou kunnen worden gerealiseerd. Met de nu geldende tarieven is het mogelijk om (iets) positief uit te komen, maar daar is dan ook wel alles mee gezegd. Ik kan me ook geen goede rationele voorstellen om te sturen op dergelijke enorme winsten want er zijn geen aandeelhouders die iets van hun inleg terug willen zien. De inkomsten zijn afkomstig uit gemeenschapsgelden en bedoeld voor de zorg en het welzijn van onze cliënten. Het kan dan ook niet anders of het grootste deel van deze inkomsten komen ten goede van hen.

Toch is het belangrijk om ook een goed financieel resultaat te behalen. Immers, iedere zorginstelling is verantwoordelijk voor haar eigen financieel beheer en zal dus, wil ze haar toekomst verzekerd zien, scherp moeten koersen om deze continuïteit te kunnen bieden. Want ook hier: onze cliënten zijn hiervan afhankelijk, maar ook onze medewerkers. Als werkgever ben ik ook verantwoordelijk voor de werkgelegenheid van ruim 250 mensen.

Maar er is meer.

De samenleving is in beweging en we zien dan ook dat de ouderenzorg steeds sneller verandert. Ouderen blijven langer in hun eigen woning, ook als ze in toenemende mate zorgbehoeftig worden en bij opname in het verpleeghuis zijn de cliënten veelal reeds vergevorderd in hun ziekteproces. Waar zij enkele jaren geleden nog 2 tot 3 jaar in het verpleeghuis verbleven, is dat inmiddels teruggelopen tot gemiddeld nog geen jaar. Ook weten we dat de arbeidsmarkt voor verzorgenden en verpleegkundigen de komende jaren er niet beter op zal worden, terwijl het aantal zorgbehoeftige ouderen alleen maar zal toenemen. Tenslotte, maar niet onbelangrijk, zijn er tal van technologische ontwikkelingen. Allemaal zaken die betekenen dat we de komende jaren op allerlei gebied (fors) zullen moeten gaan investeren. We zullen dus reserves moeten opbouwen om aan deze investeringsbehoefte te kunnen voldoen.

Het alleen maar afsluiten van een jaar zonder financieel verlies, is op de lange termijn dus onvoldoende.

Gelukkig is PCSOH financieel erg gezond. Er zijn voldoende reserves opgebouwd, maar die zullen we dus ook hard nodig hebben om de (nabije) toekomstige behoeftes voldoende het hoofd te kunnen bieden.

Verliesgevende jaren kunnen we daarom niet gebruiken: die gaan ten koste van de opgebouwde reserves.

We zijn een kleine organisatie en dat willen we ook graag blijven. Dat betekent wel dat er scherp gekoerst zal moeten worden.

Ook financieel...

Geen opmerkingen:

Een reactie posten